W kalendarzu nie ma najbliższych zawodów. Nikt nie pyta o wynik, nie trzeba pakować sprzętu ani układać dnia pod start. Jeszcze niedawno brakowało Ci czasu na wszystko, co poza sportem. Teraz trochę tego czasu masz — i możesz odkryć, że nie bardzo wiesz, co z nim zrobić.
Sport porządkuje codzienność. Wiadomo, po co wstajesz, nad czym pracujesz i kiedy sprawdzisz, dokąd Cię to zaprowadziło. Daje też prostą odpowiedź na pytanie, czym się zajmujesz. Jestem zawodnikiem. Przygotowuję się. Jadę na mistrzostwa. Trudniej odpowiedzieć, kiedy przez jakiś czas nie ma wyjazdu, przygotowań ani wyniku, o którym można opowiedzieć.
W żeglarstwie na wodę wychodzę sam. To ja podejmuję decyzje i ponoszę ich konsekwencje. Rozumiem więc, jak mocno można związać ze sportem sposób myślenia o sobie. Jeśli przez lata wkładasz w coś tyle pracy, trudno zostawić to na brzegu razem ze sprzętem. Wynik potrafi wrócić z Tobą do domu i jeszcze długo wpływać na to, jak ze sobą rozmawiasz.
Dlatego interesuje mnie pytanie: co zostaje, kiedy na chwilę odpada możliwość sprawdzenia się w rywalizacji? Możesz nadal trenować, ale nie masz przed sobą startu. Możesz odpoczywać po sezonie, wracać po kontuzji albo zastanawiać się nad dalszą drogą. Każda z tych sytuacji wygląda inaczej. W każdej jednak pojawia się trochę miejsca, którego sport wcześniej nie zostawiał.
Nie musisz od razu wypełniać go kolejnym ambitnym projektem. Warto najpierw zauważyć, do czego Cię ciągnie, z kim lubisz być i na co zwykle odpowiadasz: „po sezonie”. Może jest tam coś, za czym tęsknisz od dawna. Coś, co nie przyniesie medalu, nie poprawi formy i mimo to będzie warte Twojego czasu.
KIEDY NAWET WOLNY DZIEŃ STAJE SIĘ ZADANIEM
Możesz wyjść na spacer i po chwili sprawdzać tempo. Otworzyć książkę i zastanawiać się, ile stron trzeba przeczytać. Spotkać się ze znajomymi, a w głowie nadal rozpisywać jutrzejszy trening. Przyzwyczajenie do planu i oceny postępu bywa obecne także wtedy, gdy nikt niczego od Ciebie nie wymaga.
Sam plan nie jest problemem. Pomaga pogodzić trening z pracą, nauką czy rodziną. Przyjrzałbym się jednak momentowi, w którym każdą godzinę trzeba usprawiedliwić: to rozwija, to regeneruje, to przyda się na zawodach. Czy zostaje jeszcze miejsce na coś, co po prostu lubisz?
Nie wszystko, co jest warte Twojego czasu, musi poprawiać Twój wynik.
PO ODŁOŻENIU TORBY NADAL JESTEŚ SOBĄ
Przerwa w startach nie odbiera Ci tego, czego nauczyłeś się przez lata. Umiejętność dotrzymywania ustaleń, cierpliwość, gotowość do nauki — możesz z nich korzystać także poza sportem. Nie trzeba jednak za każdym razem udowadniać ich kolejnym osiągnięciem.
Jesteś również kolegą, partnerem, córką, synem, rodzicem. W tych relacjach znaczenie ma choćby to, czy słuchasz, pamiętasz o ważnych sprawach i jesteś obecny. Nie ma za to tabeli wyników. Czasem wystarczy spokojnie spędzone popołudnie.
Pisałem już o budowaniu pewności siebie poza samym wynikiem. Tutaj poszedłbym krok dalej: dobrze znać siebie także w sytuacjach, w których w ogóle nie trzeba być dobrym zawodnikiem.
LUDZIE, PRZY KTÓRYCH NIE MUSISZ ZDAWAĆ RELACJI ZE STARTU
Pytanie „jak poszło?” zwykle wynika z zainteresowania. Ale jeśli każda rozmowa zaczyna się od sportu, łatwo samemu sprowadzić do niego całą opowieść o swoim życiu. Warto czasem powiedzieć bliskim, że dzisiaj wolisz porozmawiać o czymś innym.
Możesz też zainteresować się ich światem. Zapytać o pracę, plany, coś, co ostatnio ich ucieszyło. Umówić wspólne wyjście, którego nie trzeba podporządkować analizie zawodów. Nie każda relacja musi pełnić rolę zaplecza Twojej kariery.
Nie chodzi o odcinanie się od drużyny czy ludzi ze sportu. Z nimi również można mieć wspólne tematy poza treningiem. Ważne, żeby było miejsce na spotkanie, na które przychodzisz bez wyniku do omówienia.
CO CIĄGLE ODKŁADASZ NA „PO SEZONIE”?
Może chcesz pójść na koncert, wrócić do nauki języka albo odwiedzić przyjaciela. Może brakuje Ci zwykłego spaceru z muzyką w słuchawkach, bez mierzenia dystansu. Wybierz coś, co rzeczywiście Cię interesuje. Nie musisz znajdować hobby, które dobrze wygląda w odpowiedzi na pytanie o rozwój osobisty.
Spróbuj zrobić jedną taką rzecz w najbliższym tygodniu. Bez deklaracji, że od dziś staje się nowym nawykiem. Po prostu sprawdź, czy chcesz do niej wrócić. Jeśli nie, możesz poszukać czegoś innego.
Taki wybór nie wymaga rezygnacji z ambicji. Oznacza, że w Twoim kalendarzu jest miejsce również na sprawy, których nie wyznacza termin zawodów. Ich znaczenie nie musi zależeć od tego, czy dzięki nim później lepiej wystartujesz.
TRZY PYTANIA POZA TABELĄ WYNIKÓW
- O czym lubię rozmawiać, kiedy nie rozmawiam o sporcie?
- Z kim chcę spędzić czas, nawet jeśli nie mam żadnego sukcesu do opowiedzenia?
- Co od dawna odkładam na „po sezonie” i jaki mały krok mogę zrobić teraz?
Nie potrzebujesz efektownych odpowiedzi. Jeśli trudno je znaleźć, zacznij od jednej osoby i jednego konkretnego pomysłu na wspólny czas.
SPORT MOŻE ZAJMOWAĆ DUŻO MIEJSCA
Nie uważam, że trzeba kochać sport mniej. Można poświęcać mu wiele uwagi i jednocześnie pielęgnować inne części życia. To nie musi być wielka zmiana. Czasem zaczyna się od telefonu, wyjścia z domu albo wieczoru, którego nie oceniasz pod kątem produktywności.
Jeśli jesteś właśnie po ważnym wyniku i zastanawiasz się nad następnym krokiem, zajrzyj również do tekstu „Cel osiągnięty. Co dalej po sportowym sukcesie?”. Tutaj chciałbym zostawić Cię z inną myślą: zanim znów powiesz, do czego się przygotowujesz, daj sobie chwilę na odpowiedź, co jeszcze jest dla Ciebie ważne.
